Informatie analyse

Informatie analyse of kennismodellering is een belangrijk onderdeel in de ontwikkeling van een informatie systeem. Het heeft tot doel het precies in kaart brengen van alle informatie die leidt tot een implementatieplan dat in overeenstemming is met het gestelde probleem, de eisen, de beleidsstructuur, de planning en de organisatiestructuur.

Met een informatie analyse wordt precies bepaald welke feiten er gecommuniceerd kunnen worden met het systeem, welke processen er spelen en wanneer deze processen worden geactiveerd. Ook belangrijk is het bepalen welke autorisaties er gelden voor de verschillende feiten en processen. Samen met de klant – de domeindeskundige – kunnen we precies bepalen welke informatie relevant is om te komen tot een succesvol eindproduct.

Een informatie analyse levert onder andere het volgende op:

1. een nauwkeurig afgebakend geheel zodat alle partijen weten waarbinnen gecommuniceerd dient worden
2. een model waarin precies staat welke soorten feiten gecommuniceerd worden
3. een model waarin precies staat welke processen er voorkomen
4. een model waarin precies staat op basis van welke feiten een proces geactiveerd wordt
5. lijst met onvolledigheden, inconsistenties en overtolligheden m.b.t. de communicatie over het informatie systeem

We hebben in het verleden veel ervaring opgedaan met de analyse methode NIAM. Uit deze methode is Universele Informatiekunde en later Kenniskunde ontstaan.

Er is een aantal grondbeginselen die Universele Informatiekunde / Kenniskunde onderscheidt van andere analyse methodes:

Hoewel informatie op documenten of beeldschermen veel verschijningsvormen heeft, kan men stellen dat er eenzelfde universele vorm aan ten grondslag ligt. Met andere woorden, de informatie zoals we die dagelijks tegenkomen, kunnen we steeds omzetten naar een aantal natuurlijke taalzinnen, oftewel, in geschreven of gesproken woord.

Men kan vaardigheden indelen in twee klassen: voorschrijfbaar en niet-voorschrijfbaar. Voorbeelden van niet-voorschrijfbare vaardigheden zijn bijvoorbeeld alle publicaties van Stephen King of de schilderijen van Rembrandt. Deze vaardigheden zijn moeilijk of niet te vangen in een voorschrift vanwege de hoge mate van persoonlijke creativiteit.

Binnen Kenniskunde houdt men zich uitsluitend bezig met voorschrijfbare vaardigheden, die reproduceerbare en kwalitatief hoogwaardige resultaten opleveren.

Veel problemen in de ICT en systeemontwikkeling in het bijzonder, worden veroozaakt door een gebrekkige communicatie tussen management en gebruikers aan de ene kant, en analisten en ontwikkelaars aan de andere kant. Doordat aan management en gebruikers vragen worden gesteld in een (kunstmatig) IT jargon, is het mogelijk dat deze vragen verkeerd worden geïnterpreteerd en de antwoorden op deze vragen de analyse de verkeerde kant opsturen.

Het is belangrijk dit soort problemen te vermijden door gebruikers aan te spreken en voorbeelden aan te dragen in de taal of het jargon van de gebruiker.

Hoewel communicatie altijd in de taal van de gebruiker gevoerd dient te worden, is het nog steeds mogelijk om in vage discussies terecht te komen. Het gebruik van concrete voorbeelden of illustraties is essentieel om tot een effectieve, niet-algemene communicatie te komen.

Men ziet vaker dat management of gebruikers een antwoord geven op een vraag waar ze later, wanneer ze een concreet voorbeeld voorgeschoteld krijgen, op terugkomen. Door gebruik te maken van de Kenniskunde methode kom aan deze inefficiëntie een einde.

Voor meer informatie:
Universele Informatiekunde
ISBN 90 5540 001 7 / NUGI 851
of
Kenniskunde
ISBN 90 5540 010 6 / NUGI 851
beide uitgegeven bij PNA Publishing bv

Bent u geïnteresseerd?

Neem contact op voor een vrijblijvende afspraak of stel direct uw vraag via onderstaand formulier.